Zaatakowany podczas lotu rozpoznawczego przez trzy brytyjskie myśliwce Gloster Gladiator, zdołał dzięki swym umiejętnościom uniknąć zestrzelenia. Za okazane męstwo przywrócono go do poprzedniej jednostki i odznaczono brązowym Medalem za Męstwo Wojskowe.
Po okresie lotów szturmowych na nie spełniających wymogów pola walki Ba.65, 159. eskadra została rozwiązana, zaś Visconti przeniesiony do 76. eskadry myśliwskiej, wyposażonej w MC.200. Latał między innymi w eskorcie wypraw bombowych oraz na samodzielne loty rozpoznawcze nad Maltę. Na początku 1942 roku eskadra została przezbrojona w dolnopłaty MC.202. Swoje pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł Visconti 15 czerwca 1942 roku nad Pantellerią, 13 sierpnia zaś dwa kolejne. W 1943 roku został wraz z jednostką przeniesiony do Tunezji, gdzie wziął udział w ostatnim etapie walk w Afryce Północnej, jako dowódca 76. eskadry w stopniu kapitana. Do kapitulacji wojsk Osi odniósł trzy zwycięstwa powietrzne. Jako jeden z niewielu włoskich pilotów zdołał uciec na swym samolocie na Sycylię.