„Był to – jak mówił Edmund Neustein – „punkt kontaktowy” umawiających się przyjaciół i miejsce niezliczonej ilości przypadkowych spotkań ludzi, którzy nie widzieli się od dziesiątków lat, a których łączy zainteresowanie polską książką. W zetknięciu z polską książką ujawnia się częstokroć niezwykłe przywiązanie do kultury i języka polskiego u ludzi, którzy tym językiem nie posługiwali się od dziesiątek lat i zdawałoby się, że oddalili się zupełnie od polskiej kultury. Zetknięcie się z polską książką ożywiało od razu wszystkie zatajone tęsknoty i miłości.”.
Był laureatem specjalnego wyróżnienia IKAR-98 przyznanego mu w trakcie Krajowych Targów Książki w 1998 r. w Warszawie. Na uroczystości przyznania mu nagrody Ikara powiedział: „...W jakże dla nas ważny problem współżycia między dwoma bliskimi narodami staraliśmy się wnieść swój drobny wkład.” Kochał ludzi, prawie o wszystkich mówił z sympatią”.
O popularności księgarni świadczył chyba najlepiej fakt... częstej wymiany mocno zużytych krzeseł.