W listopadzie 1942 roku został jednym z pierwszych ochotników do organizowanych załóg miniaturowych okrętów podwodnych typu X. Jako dowódca X7 wziął udział w zakończonej częściowym sukcesem akcji przeciwko niemieckiemu pancernikowi „Tirpitz” (operacja Source), w wyniku której okręt przeciwnika został uszkodzony eksplozjami ładunków. Place wraz z pięcioma innymi Brytyjczykami został wzięty do niewoli i resztę wojny spędził w obozie jenieckim. W lutym 1944 roku został wyróżniony Krzyżem Wiktorii, który został mu wręczony po zakończeniu wojny, 22 czerwca 1945 roku.
Po powrocie z niewoli pozostał w marynarce, ale nie dostał przydziału na okręty podwodne. W 1950 roku poprosił o przeniesienie do lotnictwa morskiego. Dwa lata później ukończył kurs pilotażu i wziął udział w wojnie koreańskiej jako pilot 801. dywizjonu zaokrętowanego na lotniskowcu „Glory”. W czasie dalszej służby dowodził między innymi niszczycielami „Tumult” i „Corunna” oraz lotniskowcem „Albion”. W 1968 roku otrzymał awans na kontradmirała (Rear-Admiral), dwa lata później przeszedł w stan spoczynku. Także w 1970 roku został odznaczony Orderem Łaźni, zaś w 1991 roku został Komandorem Królewskiego Orderu Wiktoriańskiego.