W Wielkiej Brytanii został ekspertem od materiałów wybuchowych, specjalizując się w rozbrajaniu niewybuchów bomb, bomb-pułapek oraz min morskich. Odniósł rany podczas eksplozji jednej z rozbrajanych min, po czym powrócił do Stanów Zjednoczonych na kurację. W listopadzie 1941 roku został przyjęty do służby w United States Naval Reserve. Początkowo wykorzystywał swoje doświadczenie jako instruktor w szkole saperów przy Washington Navy Yard. Brał udział w rozbrajaniu niewybuchów japońskich bomb po ataku na Pearl Harbor, za co został po raz pierwszy odznaczony Navy Cross. W czerwcu 1943 roku utworzył szkołę dla saperów-płetwonurków w Fort Pierce na Florydzie oraz pierwszy Underwater Demolition Team, prekursora późniejszych Navy SEALs. Od kwietnia 1944 roku brał aktywny udział w wojnie na Pacyfiku, dowodząc zespołami płetwonurków oczyszczających podejścia do miejsc desantów na Saipanie, Tinianie, Iwo Jimie i Okinawie. Został po raz drugi odznaczony Navy Cross.