W 1966, wraz z trzema innymi skoczkami, przeniósł się do Bańskiej Bystrzycy, gdzie podjął się zadania zbudowania nowej drużyny słowackich skoczków narciarskich w ramach wojskowego klubu Dukla Bańska Bystrzyca, który mógłby dzięki temu podjąć rywalizację z Duklą Liberec. W ramach pracy w Dukli, jako żołnierz Czechosłowackiej Armii Ludowej, osiągnął stopień podpułkownika.
W Bańskiej Bystrzycy szybko zaczął osiągać dobre wyniki sportowe jako trener, a swój największy sukces w tej roli odniósł w 1975, gdy trenowany przez niego Karel Kodejška wygrał Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 1975. Już trzy lata wcześniej Kodejška przygotowywany przez Martináka zajął 7. lokatę w konkursie na skoczni normalnej podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1972. Martinák wyszkolił również kilku innych trenerów, którzy w późniejszych latach pracowali w reprezentacjach Czechosłowacji i Słowacji.
Jako działacz sportowy pełnił między innymi funkcję przewodniczącego sekcji skoków narciarskich w Słowackim Związku Narciarskim. Był odpowiedzialny za budowę kompleksów skoczni Skokanské mostíky Dukla i Žlté Piesky – pierwszy z nich miał zostać drugim ważnym słowackim centrum szkoleniowym obok kompleksu MS 1970, jednak pomysłu Martináka nigdy nie udało się w pełni zrealizować.