Wraz z braćmi Władysławem i Franciszkiem zorganizował budowę konspiracyjnego schronu dla wielickiego Kedywu pod własnym domem rodzinnym w Koźmicach Wielkich. Od 1941 roku działał w obwodzie AK Jędrzejów, jako zastępca dowódcy obwodu i szef referatu operacyjnego. Odpowiadał za sprawy szkoleniowe, magazynowanie broni i sprzętu, opracowanie planów operacyjnych, także akcji „Burza”, odbieranie zrzutów lotniczych. W akcji „Burza” dowodził batalionem Jędrzejowskiego Pułku Piechoty AK. Awansował do stopnia porucznika, następnie kapitana. Po 1943 roku należał do organizacji NIE. Za swoje zasługi w walce został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych, Krzyżem Armii Krajowej oraz Medalem Za udział w wojnie obronnej 1939.
Po zakończeniu wojny ukończył w 1948 roku Studium Wychowania Fizycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego (dyplom magisterski uzyskał w 1960 roku w Wyższej Szkole Wychowania Fizycznego w Krakowie). Od 1949 roku pracował jako nauczyciel w I Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika w Bielsku-Białej. Był instruktorem narciarskim Polskiego Związku Narciarskiego. Napisał kilkanaście publikacji dotyczących szkolnych urządzeń sportowych i wychowania fizycznego. Został odznaczony m.in.