Stefan Musiałek-Łowicki, ps. „Konstanty Łowicki”, „Mucha”, „Mirosław”, „Poręba”, „Włodzimierz” (ur. 4 sierpnia 1896 w Marciszowie, zm. 13 lipca 1986 w Rzeszowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, żołnierz Legionów Polskich, uczestnik obu wojen światowych i wojny z bolszewikami, w czasie okupacji hitlerowskiej inspektor Inspektoratu AK Tarnów i dowódca 16 pułku piechoty Ziemi Tarnowskiej AK, kawaler Orderu Virtuti Militari.
thumb|Grobowiec Stefana Musiałek-Łowickiego Życiorys Urodził się 4 sierpnia 1896 roku w gromadzie Marciszów w gminie Poręba Mrzygłodzka, w rodzinie Jana i Florentyny z Hamerlików. Ukończył szkołę ludową w Zawierciu, następnie 3 klasy gimnazjum we Lwowie i trzyletni kurs uzupełniający przy Akademii Handlowej w Krakowie. Od maja 1914 roku był członkiem Drużyn Strzeleckich, od sierpnia żołnierzem Legionów Polskich, pod pseudonimem „Konstanty Łowicki”. Po kryzysie przysięgowym był internowany w obozie w Szczypiornie. Od 1 grudnia 1917 do 1 listopada 1918 roku służył w Polskiej Sile Zbrojnej w Ostrowi Mazowieckiej. 2 listopada 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Jako żołnierz 5 pułku piechoty Legionów walczył w wojnie polsko-bolszewickiej.