W tych owiewkach również umieszczono specjalne ładunki odpalane po separacji S-IC od reszty rakiety. S-IC prosto z zakładów Boeinga dostarczany był do Centrum Kennedy'ego wraz z członem przejściowym, umożliwiającym połączenie ze stopniem S-II, a także odłączenie od niego i oddalenie na bezpieczną odległość, by S-II mógł wykonać sekwencję zapłonu. Zużyty S-IC kontynuował lot na trajektorii balistycznej, a potem spadał do Atlantyku, człon przejściowy odłączał się od S-II minutę po odłączeniu S-IC.
Użycie Wyprodukowano w sumie 15 egzemplarzy S-IC zdolnych do lotu, z czego użyto 13. Pozostałe 2 można podziwiać na wystawach. Pierwszy lot testowy: listopad 1967, lot Apollo 4. Pierwszy lot załogowy: grudzień 1968, lot Apollo 8. Ostatni lot: maj 1973, lot Skylab 1. Ostatni lot załogowy: grudzień 1972, lot Apollo 17.
Przypisy
Kategoria:Program Apollo Kategoria:Człony rakiet