Félicien Marceau, właśc. Louis Carette (ur. 16 września 1913 w Kortenberg w Belgii, zm. 7 marca 2012) – francuski dramaturg, prozaik i eseista, członek Akademii Francuskiej (fotel 21), z pochodzenia Belg.
Życiorys Studiował w Leuven w Kolegium Trójcy Świętej, następnie na Uniwersytecie w Leuven. W Belgii wydał swoje pierwsze dzieła literackie – powieści Le Péché de complication i Cadavre exquis oraz esej Naissance de Minerve. Wyjechał do Włoch, a następnie do Francji. W 1955 r. otrzymał Prix Interallié za Les Élans du cœur. W 1956 r. zaczął pisać sztuki teatralne, duży sukces odniosły Jajko oraz La Bonne Soupe. W 1969 r. otrzymał Nagrodę Goncourtów za powieść Creezy. Zasiadał w jury konkursu głównego na 23. MFF w Cannes (1970 r.). W 1974 r. otrzymał Prix Prince Pierre de Monaco. Wybrany do Akademii Francuskiej 27 listopada 1975 r., zastępując Marcela Acharda.
Komandor Legii Honorowej oraz Orderu Sztuki i Literatury, odznaczony również Orderem Narodowym Zasługi w klasie Oficera.
Twórczość Inspirował się Balzakiem oraz Dostojewskim.