66–67.. Stalag był położony na terenie XXI Okręgu Wojskowego OKW (Oberkommando der Wehrmacht; Naczelnego Dowództwa [Niemieckich] Sił Zbrojnych, które sprawowało nadzór nad wszelkimi sprawami jenieckimi na obszarze Rzeszy oraz na terenach Generalnego Gubernatorstwa, Komisariatów Rzeszy na Wschodzie a także w Norwegii, Belgii i okupowanej części Francji), administrowany przez Luftwaffe, która posiadała swoją nieliczną sieć obozów dla jeńców-lotnikówMarczyk Wiesław, Jeńcy radzieccy w niewoli..., ss. 10, 30..
Funkcjonował od 1 lutego 1941 do 1 września 1944 roku w dzielnicy Litzmannstadt – Erzhausen (rejon Łodzi o nazwie Ruda PabianickaPrzed II wojną światową Ruda Pabianicka była osobnym miastem (od 1923 roku). 1 stycznia 1940 roku została włączona przez okupanta niemieckiego w obszar Litzmannstadt (Łodzi) jako tzw. „dzielnica zewnętrzna” o nazwie Erzhausen., na południowo-zachodnim obszarze miasta), w kwartale obecnych ulic: Odrzańskiej (; od płd.-zach.), Retmańskiej (niem. Paracelsusweg; od płn.-zach.), Łopianowej (niem. Schwertbrüderstraße; od płn.-wsch.) i Zuchów (niem. Goldene Pforte;