thumb|245px|Drukarska maszyna rotacyjna z początku XX wieku - zdjęcie zamieszczone w „Industrie und Gewerbe in Bromberg” thumb|245px|Drukarnia Grunauera w 1912 r. po rozbudowie Zakłady Graficzne im. Komisji Edukacji Narodowej – najstarsza i największa drukarnia w Bydgoszczy, istniejąca w latach 1806–2008. W dwudziestoleciu międzywojennym jeden z większych zakładów poligraficznych w Polsce, wydawca ekskluzywnych wydawnictw polskich, a po 1945 r. - największy w kraju kombinat poligraficzny w zakresie druku podręczników i czasopism pedagogicznych.
Charakterystyka Przedmiotem działalności zakładu była produkcja poligraficzna – podręczniki szkolne, książki dla uczniów i nauczycieli, lektury szkolne, słowniki i encyklopedie, czasopisma pedagogiczne, pomoce naukowe, materiały dla placówek oświatowo-wychowawczych.
Historia Okres pruski Drukarnia została uruchomiona 6 października 1806 w oficynie domu Piotra Ładyńskiego przy ul. Poznańskiej 35 w Bydgoszczy przez Andreasa Friedricha Gruenauera (1764–1829). W 1814 właściciel wzbogacony na produkcji różnego typu druków urzędowych, zakupił od sióstr klarysek część ogrodu klasztornego, w którym wybudował nowy budynek, w którym w maju 1815 r. uruchomił nowoczesny zakład poligraficzny. Budynek drukarni przy ul.