Fryderyk I Anhalcki (niem. Leopold Friedrich I. Franz Nikolaus Herzog von Anhalt, ur. 29 kwietnia 1831 w Dessau, zm. 24 stycznia 1904 w Ballenstedt) – książę Anhaltu z dynastii askańskiej, wojskowy, od 1867 generalleutnant.

Życiorys Urodził się jako syn księcia Anhalt-Dessau (od 1863 całego Anhaltu) Leopolda IV i jego żony księżnej Fryderyki Wilhelminy. Studiował w Genewie, Bonn i Monachium. Od 1851 roku służył w 1 Pułku Piechoty Gwardii, (niem. 1. Garde-Regiment zu Fuß). Po wygaśnięciu w 1863 linii Anhalt-Bernburg; książęta z Dessau zjednoczyli księstwo Anhaltu, książę Leopold, ojciec Fryderyka, przyjął tytuł Herzog von Anhalt. thumb|lewo|Książę Fryderyk I Anhalcki Brał udział w kampaniach wojennych przeciwko Danii (1864), Austrii (1866) i Francji (1870–71). Brał udział w oblężeniu Toul, w walkach pod Beaumont i Sedanem. Otrzymał Krzyż Żelazny II Klasy. Na tron wstąpił po śmierci ojca 22 maja 1871. Cesarz Wilhelm I powołał go w 1876 roku na dowódcę Pułku Piechoty Nr. 93. Był odznaczony Orderem Orła Czarnego, Orderem Orła Czerwonego oraz Orderem Leopolda.

Fryderyk I umarł 24 stycznia 1904 roku. Jego następcą został drugi syn Fryderyk IIRalf Regener, Der Sturz der Askanier 1918 in Anhalt. Bedingungen, Verlauf und Nachwirkungen des Untergangs einer kleinstaatlichen deutschen Monarchie, Dessau-Roßlau 2013, S.