Jej przyczyn Mathilde Weber upatrywała w mężczyznach „którzy nie potrafią uwolnić się z więzów przyzwyczajenia i tradycji“. W roku 1888 Powszechne Niemieckie Zrzeszenie Kobiece wystosowało petycję do wszystkich rządów niemieckich, w której żądało otwarcia dostępu do zawodu lekarskiego i niezbędnego w tym celu otwarcia uniwersytetów dla kobiet. Do petycji dołączono rozprawę Mathilde Weber. Wszystkie rządy krajowe załatwiły ją odmownie.
Włączone w dyskusję Królewskie Kolegium Medyczne (Königliches Medizinal-Kollegium) zaleciło, by zamiast lekarek kształcić wykwalifikowane położne. Wprawdzie nie odmawiano kobietom zdolności do studiów medycznych – nawet jeśli „niewielu umysłowo wyżej stojącym“ kobietom zarzucano niechlujstwo i brak kobiecości – ale odmawiano im zdolności do wykonywania zawodu lekarza.