48 dywizjon artylerii lekkiej (48 dal) – pododdział artylerii lekkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w alarmie w grupie niebieskiej przez 31 pułk artylerii lekkiej na bazie jego I dywizjonu. Gotowość marszową osiągnął 26 sierpnia 1939 roku. Pobrał należne wyposażenie i uzbrojenie.
48 dal w kampanii wrześniowej 29 sierpnia 1939 roku dywizjon został załadowany do 2 składów kolejowych na stacji Toruń-Przedmieście, a następnie dojechał 30 sierpnia do stacji Morzeszczyn na zachód od Gniewu.
Działania bojowe Od tego momentu 48 dal wszedł w skład Oddziału Wydzielonego „Wisła”, którego dowódcą był ppłk Józef Popek, oprócz dywizjonu w skład OW "Wisła" wchodziły bataliony: II/65 pułku piechoty, 2 strzelców i 82 piechoty typ spec. W nocy 31 sierpnia na 1 września 1939 roku dywizjon zajął stanowiska ogniowe pomiędzy Gogolewem a Wisłą (kierunek strzału na prawy brzeg Wisły). Przekazano też dotację amunicji artyleryjskiej dla plutonu artylerii piechoty 2 bs.
Udział w bitwie nad Osą Po wypełnieniu zadań OW, skierowano dywizjon do dyspozycji dowódcy artylerii 16 Dywizji Piechoty. Pozostawiając na stanowiskach 3 baterię jako wsparcie 82 bp.