Ponownym nocnym marszem 67 dal przegrupował się w rejon Łabiszyna. Od rana 6 września 67 dywizjon zajmował stanowiska ogniowe na odcinku Oddziału Wydzielonego w rejonie Łabiszyna, jego zadaniem była osłona wycofania się 26 DP w rejon Inowrocław, Pakość, Barcin. Po zmroku wraz z oddziałami piechoty w składzie OW 67 dal wycofał się w rejon Inowrocławia. Od 7 do 10 września dywizjon podjął marsz z Inowrocławia przez Radziejów Kujawski, Lubraniec do rejonu Przedacz, Cetta. 10 września wieczorem 67 dal został wyłączony ze składu 26 DP i podporządkowany dowódcy Poznańskiej Brygady Obrony Narodowej, której zadaniem była osłona sił głównych Armii „Poznań” i „Pomorze”. Pułkownik Stanisław Siuda zatrzymał dywizjon w swoim odwodzie wraz z improwizowanym pułkiem ON mjr. Mariana Kwiatkowskiego, którego zadaniem była obrona węzła drogowego Kłodawa, z kierunków: Przedecz, Sompolno, Koło i Dąbie. 11 września i w nocy na 12 września Brygada pozostawała bez styczności z nieprzyjacielem. 12 września „Zgrupowanie baonów ON płk. Siudy” weszło w skład Grupy Operacyjnej gen. Tokarzewskiego. Wieczorem 12 września 67 dal w składzie pułku ON mjr. Mariana Kwiatkowskiego podjął marsz w rejon Przedacz, Chodecz z zadaniem uchwycenia i utrzymania linii kolejowej w okolicach miejscowości Rybno. 13 i 14 września 67 dal wspierał pułk ON mjr.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 67 Dywizjon Artylerii Lekkiej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.