Po wyparciu niemieckiej piechoty z lasu 68 dal był ostrzeliwany przez artylerię niemiecką, haubice strzelały jedynie w momencie odpierania niemieckich szturmów na las, z uwagi na kończącą się amunicję. W obu bateriach pozostały tylko 3 haubice i ok. 100 żołnierzy w całym dywizjonie, poniesiono podczas boju bardzo duże straty. 18/19 września ruszono ku rzece Bzura. O świcie 19 września z uwagi na nasycenie terenu wojskami niemieckimi na rozkaz ppłk. Ostapowicza zniszczono pozostałe haubice i polecono przebijać się do Warszawy małymi grupami. Większość żołnierzy dywizjonu dostała się do niemieckiej niewoli. Żołnierze dywizjonu Obsada personalna dowódca dywizjonu – mjr Sylwester Stawarz adiutant dywizjonu – por. Marian Kaczmarek oficer zwiadowczy – ppor. rez. Paweł Antoni Słodowy oficer obserwacyjny – ppor. rez. Tadeusz Balewski oficer łącznikowy – ppor. rez. Marceli Dembczyński oficer łączności – por. rez. Aleksander Krystek oficer płatnik - ppor. rez. Leja Goldberg oficer żywnościowy - ppor. rez. Paweł Ruszkiewicz lekarz dywizjonu - ppor. lek. rez. Zenon Żabicki lekarz weterynarii dywizjonu - ppor. lek. wet. rez. Edmund Lemm dowódca kolumny amunicyjnej – ppor. rez. Edmund Bella dowódca 1 baterii – por. Józef Julian Sokołowski oficer ogniowy – ppor. Marian Jan Deville oficer zwiadowczy – ppor.