Michał Lauer (ur. 13 kwietnia 1892 Gródku Jagiellońskim, zm. 29 sierpnia 1962) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, inwalida wojenny.
Życiorys Urodził się 13 kwietnia 1892 w Gródku Jagiellońskim.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarskiej i królewskiej Armii. Jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 9. Na stopień porucznika rezerwy (niem. Leutnant in der Reserve) został mianowany ze starszeństwem z 1 lutego 1917.
W styczniu 1919 jako podporucznik 2 batalionu strzelców był chory.. W szeregach I batalionu 2 pułku strzelców podhalańskich uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej.
19 lutego 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 1 czerwca 1921 przebywał w Wojskowym Sanatorium w Zakopanem, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk strzelców podhalańskich. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1720. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do 3 pułku strzelców podhalańskich w Bielsku. W 1928 był już w stanie spoczynku. W 1934 jako oficer stanu spoczynku pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Kraków Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr V.