13 listopada 1918 roku wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego. Uczestniczył w wojnie z bolszewikami. 19 sierpnia 1920 roku został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 roku w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w 20 pułku piechoty. W 1921 roku pełnił służbę w 2 pułku strzelców podhalańskich. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 448. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był nadal 2 pułk strzelców podhalańskich. 22 lipca 1922 roku został zatwierdzony na stanowisku dowódcy batalionu w 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu. W latach 1923–1927 był dowódcą II batalionu detaszowanego w Samborze. W listopadzie 1927 został przesunięty na stanowisko kwatermistrza. 23 stycznia 1929 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku i 9. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 12 marca 1929 roku został przeniesiony do 29 pułku Strzelców Kaniowskich w Kaliszu na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. 28 czerwca 1933 roku został przeniesiony do Powiatowej Komendy Uzupełnień Tarnopol celem odbycia praktyki w służbie uzupełnień, z zachowaniem dotychczasowego dodatku służbowego.