Stanisław Jan Kolanowski (ur. 26 kwietnia 1781 w Szamotułach, zm. 17 maja 1856 w Poznaniu) – polski piwowar, radny miasta Poznania, społecznik, filantrop, współzałożyciel cmentarza Zasłużonych Wielkopolan.
Życiorys Był właścicielem nieruchomości przy ul. Wrocławskiej w Poznaniu oraz browaru. Angażował się w działalność społeczną miasta Poznania oraz pomagał ubogim, m.in. poprzez Towarzystwo do zbierania kości zwierząt (w latach 1841–1843 stał na jego czele), a po jego upadku działał w Towarzystwie Dobroczynności (1848), w komitecie Zakładu św. Wincentego dla sierót na Śródce (1852) oraz w zarządzie zakładu przemysłowego i ochronki w klasztorze pobernardyńskim.
Wraz z Antonim Rose (mężem córki Kolanowskiego, Anieli) założył w Poznaniu organizację konspiracyjną (prawdopodobnie w 1833), mającą na celu gromadzenie funduszy na działalność patriotyczną.
Dzięki jego staraniom odnowiono prezbiterium i częściowo boczne ołtarze kościoła farnego, oraz wstawiono nową ambonę i chrzcielnicę. Założył także cmentarz starofarny.
Pracował jako radny miasta oraz przewodniczący rady miasta Poznania.