Od 1927 do 1935 wykładał socjologię w kanadyjskim Dartmouth College. W 1936 został wykładowcą literatury polskiej w londyńskiej School of Slavonic and East European Studies. Pracował początkowo jako reader (profesor nadzwyczajny), następnie jako profesor uczelni do 1950, a od 1945 do 1947 jej dyrektor. Od 1938 współredagował czasopismo (w l. 1947–1948 redagował je samodzielnie). Wiele uwagi poświęcał w gazecie problematyce polskiej i ogłosił m.in. szkic o poetach śląskich Bonczyku, Damrocie, Jaroniu i Ligoniu pt. Polish Silesian Literature (1936). Ogłosił także obszerniejszą pracę pt. The Drama of Upper Silesia. Podczas II wojny światowej w Londynie wydał przekład Pamiętników włościanina Jan Słomka i oksfordzkich wykładów Stanisława Kota (Five Centuries of Polish Learning), współtworzył również The Cambridge History of Poland (wszystkie wyd. 1941). Historii i współczesności Polski poświęcił kilka prac, jak The Rise of Polish Democracy (1944) oraz Poland Old and New (1948), którą oparł na wrażeniach z pobytu w Polsce w 1947.
W 1950 powrócił do Kanady, gdzie prowadził wykłady na uniwersytecie w Vancouver, a następnie w szkołach średnich.