3 lutego 1942 roku w rejonie zatoki Wide na wschodnim wybrzeżu Nowej Brytanii żołnierze japońscy schwytali około 190 australijskich żołnierzy. Następnego dnia około 160 jeńców zostało zamordowanych na terenie plantacji Tol i Waitavalo. Sprawcami zbrodni byli żołnierze 8. kompanii 3. batalionu 144. pułku piechoty. Japończycy oszczędzili jedynie 22 jeńców, którzy poprzedniego dnia poddali się natychmiast po japońskim lądowaniu, ponadto sześciu Australijczyków zdołało przeżyć egzekucję i zostało później ewakuowanych do ojczyzny.
Pozostałych jeńców w większości wypadków także spotkał tragiczny los. 1 lipca 1942 roku amerykański okręt podwodny USS „Sturgeon” zatopił na Morzu Południowochińskim japoński statek „Montevideo Maru”, który przewoził 845 żołnierzy i 208 cywilów wziętych do niewoli na Nowej Brytanii i Nowej Irlandii. Nikt nie przeżył katastrofy.
W grudniu 1943 roku amerykańscy marines dokonali desantu na przylądku Gloucester na zachodnim wybrzeżu Nowej Brytanii i stopniowo spychali wojska japońskie w stronę Rabaulu. Jednakże znaczna liczba Japończyków utrzymała się w bazie aż do kapitulacji w sierpniu 1945 roku.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy II wojny światowej na Pacyfiku Kategoria:Papua-Nowa Gwinea w XX wieku Kategoria:Rabaul Kategoria:Bitwy II wojny światowej z udziałem Japonii