1 sierpnia 1914 roku, po ogłoszeniu mobilizacji, został wyznaczony na stanowisko szefa intendentury Dowództwa Wojskowego „Kraków”. W końcu października 1917 roku został przeniesiony do Dowództwa Wojskowego „Wiedeń” na stanowisko inspektora do spraw ekonomicznych. 1 kwietnia 1918 roku otrzymał przeniesienie do Ministerstwa Wojny, w którym zajmował się sprawami odszkodowań wojennych. 1 maja 1918 roku został awansowany na generała intendentaJ. Rydel, W służbie cesarza ..., op. cit., s. 196..
5 listopada 1918 roku został przyjęty przez Radę Regencyjną Królestwa Polskiego do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała intendentaDziennik Rozporządzeń Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 4 z 12 listopada 1918 roku, poz. 40. i wyznaczony na stanowisko szefa intendentury Dowództwa Okręgu Generalnego „Kraków” w Krakowie. W okresie od czerwca do grudnia 1919 roku był urlopowany ze względu na zły stan zdrowia. W styczniu 1920 roku powierzono mu kierownictwo intendentury Armii Ochotniczej gen. J. Hallera. W okresie od marca 1920 roku do stycznia 1921 roku pełnił służbę na stanowisku szefa intendentury 4 Armii.