Karol Martel (ur. 16 września 1916 w Warszawie, zm. 15 grudnia 2000Łukasz Bertram Bunt, podziemie, władza. Polscy komuniści i ich socjalizacja polityczna do roku 1956, wyd. naukowe Scholar, Warszawa 2022, s. 649.) – polski filozof marksistowski, kierownik katedry filozofii i socjologii Wyższej Szkoły Nauk Społecznych przy KC PZPR w Warszawie, badacz i znawca fenomenologii Edmunda Husserla.
Życiorys Syn Abrama, znany także jako Karol Finkelraut. W latach 1934–1938 był członkiem Komunistycznego Związku Młodzieży Polski oraz Związku Niezależnej Młodzieży Socjalistycznej „Życie”. Od 1941 do 1945 należał do Komsomołu. W 1945 został członkiem Polskiej Partii Robotniczej. W 1945 został kierownikiem działu „Trybuny Robotniczej” w Katowicach, a od 1948 do 1949 był jej redaktorem naczelnym. W 1948 był delegatem na zjazd zjednoczeniowy PPR i PPS, od 1948 w PZPR. W latach 1949–1950 był zastępcą kierownika Wydziału Propagandy Masowej Komitetu Centralnego PZPR. W latach 1950–1967 był kolejno pracownikiem Instytutu Kształcenia Kadr Naukowych (IKKN), Instytutu Nauk Społecznych (INS) i Wyższej Szkoły Nauk Społecznych (WSNS) przy KC PZPR, w 1951 został zastępcą kierownika Katedry Materializmu w IKKN.