Po zakończeniu wojny podjął ponownie służbę duszpasterską. Służył w cerkwi Zmartwychwstania Pańskiego na Cmentarzu Wagankowskim w Moskwie, następnie w przedstawicielstwie Patriarchatu Antiochii przy Rosyjskim Kościele Prawosławnym. Od 1948 do 1950 był kierownikiem rosyjskiej misji prawosławnej w Jerozolimie, następnie proboszczem cerkwi św. św. Adriana i Natalii i Moskwie i cerkwi św. Pimena w tym samym mieście. 7 czerwca 1953 w soborze Objawienia Pańskiego w Moskwie miała miejsce jego chirotonia na biskupa astrachańskiego i stalingradzkiego. Po roku został przeniesiony na katedrę penzeńską i sarańską. W 1960 został biskupem kałuskim i borowskim, po trzech latach - iwanowskim i kineszemskim, zaś od 1965 do śmierci w 1967 sprawował urząd biskupa charkowskiego i bohoduchowskiego. Uroczystości pogrzebowe zmarłego w Moskwie hierarchy prowadził w cerkwi św. św. Adriana i Natalii arcybiskup talliński i estoński Aleksy. Duchowny został pochowany na Cmentarzu Babuszkińskim w Moskwie.
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1896 Kategoria:Zmarli w 1967 Kategoria:Biskupi astrachańscy Kategoria:Biskupi penzeńscy Kategoria:Biskupi kałuscy i borowscy Kategoria:Biskupi iwanowo-wozniesieńscy Kategoria:Biskupi charkowscy Kategoria:Pochowani w Cmentarzu Babuszkińskim w Moskwie