Łowienieccy herbu Topór, znani również jako Łowiniccy, Łowienicy – polski ród szlachecki.
Historia rodu Łowienieccy herbu Topór, z Łowinicy (dziś Łownica, w województwie sandomierskim), pochodzili z Birkowa i Zakrowa. Jan Kolczek z Birkowa, podczaszy krakowski w 1362 roku, marszałek królewski w 1370 roku i starosta sandomierski w latach 1373–1374, umarł bezdzietny koło 1375 roku, pozostawiwszy wdowę Annę Wierciczewa, z rodu Liliwów, żyjącą jeszcze w 1392 r. i brata Spytka, który odziedziczył po nim Birków.
Spytek Kolczek z Łowinicy, Zakrzowa i Birkowa, podczaszy w 1366 roku, podkomorzy sandomierski w 1400 roku, procesował się w 1389 roku z bratową o Lubczę i dokumenty, z synem Grzegorzem wygrał sprawę o Witów z Łapszowskim w 1396 roku, wykupił połowę Birkowa od Jana z Tenczyna w 1399 roku, zapisał Dominikanom krakowskim cztery grzywny rocznego czynszu z Birkowa za dusze rodziców i brata starszego Jana w 1410 roku, umarł w końcu kwietnia 1411 roku. Zamek jego Łowinicę zrabował i spalił w 1396 roku Piotr Pszonka herbu Janina z Kurowa (właściciel w. Babin). Synowie jego: Grzegorza i Zaklikę. Ten Spytek jest protoplastą Birkowskich i Łowinickich herbu Topór.