Edwulf z Nortumbrii, Eadwlf, Eadwulf, Etulb mac Ecuilb (żył na przełomie VII i VIII wieku) – władca anglosaskiego królestwa Nortumbrii w latach 705−706.
Nieznane jest pochodzenie Edwulfa, nie wiadomo również, czy pochodził z dynastii bernickiej, wywodzącej się od IdyColgrave, s. 129. Być może był członkiem konkurencyjnej linii rodu królewskiego, ale jest równie prawdopodobne, że był synem króla Deiry Etelwolda. Dlatego też uważany jest za uzurpatora.
Edwulf zasiadł na tronie w grudniu 705 roku, po śmierci króla Aldfritha. Aldfith miał wprawdzie syna i następcę, Osreda, ale w momencie śmierci ojca był on jeszcze za młody na objęcie rządówYorke, s.125Williams, s.116. Był jednak jedynym męskim potomkiem rodu królewskiego zdolnym wówczas do objęcia władzy, gdyż jego starsi krewni zginęli w bitwach lub waśniach wewnętrznych
Nieznane są okoliczności, w jakich władza przeszła w ręce Edwulfa, wydaje się jednak, że udało się to dzięki poparciu wpływowego ealdormana Bertfryta (Beorhtfrith).