Pozostawała częścią dóbr królewskich do XIII wieku, kiedy to została przekazana rodzinie Fosterów.
W miarę upływu czasu zamek stopniowo popadał w ruinę mimo starań kolejnych właścicieli. W XIX wieku kupił go wiktoriański przemysłowiec William Armstrong i odrestaurował go. Właścicielami twierdzy są nadal jego potomkowie.
Prace archeologiczne Zamek Bamburgh stanowi jedno z najcenniejszych stanowisk archeologicznych z czasów Anglosasów. Profesjonalne wykopaliska prowadzone są tu od lat 60. XX wieku. Najbardziej znanym artefaktem tu odkrytym jest miecz z Bamburgh. Od 1996 roku w twierdzy i okolicach realizowany jest projekt badawczy, którego celem jest zbadanie jej pod względem historycznym i archeologicznym. W 2011 roku archeologom udało się odkryć fragment głównej komnaty fortecy Anglosasów.
W kulturze masowej Zamek pojawia się w balladzie The Laidly Worm of Spindleston Heugh napisanej ok. 1270 r.
Późnośredniowieczny brytyjski pisarz Thomas Malory utożsamiał zamek Bamburgh z Joyous Gard, mitycznym zamkiem Sir Launcelota z legendy arturiańskiej.