Bronisław Przyłuski (ur. 9 lutego 1905 w Siemierzu koło Tomaszowa Lubelskiego, zm. 11 kwietnia 1980 w Londynie) – polski poeta, dramaturg i tłumacz, kapitan artylerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys W 1923 ukończył Korpus Kadetów Nr 1 we Lwowie. Od 1923 do 4 października 1925 był słuchaczem Oficerskiej Szkoły Artylerii w Toruniu (II promocja). 2 października 1925 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 15. lokatą w korpusie oficerów artylerii, a Minister Spraw Wojskowych przydzielił do 7 dywizjonu artylerii konnej w Poznaniu. 15 lipca 1927 awansował na porucznika ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1927 i 15. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Od 1932 do 1935 instruktor szkoły artyleryjskiej w Toruniu, dowódca baterii w 14 dywizjonie artylerii konnej w Białymstoku.
Współzałożyciel grupy poetyckiej Prom. Jako poeta debiutował w 1932. Za udział w kampanii wrześniowej (1939) odznaczony Virtuti Militari. W latach 1939–1945 przebywał w niemieckiej niewoli między innymi w Oflagu VII A Murnau, gdzie występował w obozowym teatrze prowadzonym przez Leona Schillera. W 1945 wstąpił do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech.