Układ izolacyjny (ang. insulation systemIEV ref 411-39-25) – zespół materiałów elektroizolacyjnych o właściwościach, wymiarach i kształtach dostosowanych do spełniania wymaganych zadań w części lub całości urządzenia elektrycznego.
Bardziej ogólną definicja układu izolacyjnego podaje normaPN-EN 50124-1:2007, w której za układ izolacyjny uważa się całość eksploatowanej struktury przestrzennej, składającej się z izolacji i zacisków (zacisk układu izolacyjnego). Układ obejmuje więc wszystkie elementy (izolacyjne i przewodzące), które mogą mieć wpływ na jego wytrzymałość elektryczną.
Konfiguracje układów izolacyjnych Rozróżnia się następujące konfiguracje układów izolacyjnych: trójfazową – z trzema zaciskami fazowymi oraz jednym zaciskiem neutralnym i jednym uziemiającym, faza-ziemia – gdy w układzie izolacyjnym nie uwzględnia się zacisków dwóch faz z wyjątkiem szczególnych przypadków (np.