Po zakończeniu wojny podjął pracę w Gimnazjum Kupieckim w Piotrkowie Trybunalskim jako nauczyciel, a w grudniu 1945 r. przeniósł się do Łodzi, gdzie został asystentem prof. Tadeusza Grzebieniowskiego, tworząc z nim Katedrę Filologii Angielskiej Uniwersytetu Łódzkiego. W 1949 r. uzyskał doktorat na podstawie dysertacji Angielskie utopie literackie od More'a do Swifta. W 1964 r. został kierownikiem Katedry Filologii Angielskiej UŁ. W 1969 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1977 r. profesora zwyczajnego. W 1970 r. został kierownikiem Instytutu Filologii Obcych, a w 1973 r. dyrektorem Instytutu Filologii Angielskiej i kierownikiem Zakładu Anglistyki.
W ramach podróży naukowych odwiedził ośrodki akademickie w Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych, Niemczech i Francji. Wychował nauczycieli akademickich, którzy zasilili kadrę anglistów w Łodzi, Poznaniu, Wrocławiu, Gdańsku, Toruniu i Bydgoszczy.
Od 1958 r. aż do śmierci był członkiem Łódzkiego Towarzystwa Naukowego.