Opis gatunku Upierzeniem bardzo przypomina turaka zielonoczubego (Tauraco persa), wcześniej uznawano go nawet za jego podgatunek. Pióra w intensywnych barwach. Pierś, szyja, górna część grzbietu i głowa są zielone. Podobnie czub, przy czym zakończony jest białą krawędzią (co odróżnia go od turaka zielonoczubego). Im dalej w tył tułowia, tym kolor piór bardziej przechodzi z zielonego w niebieski. Niebieskie są pokrywy skrzydłowe, brzuch i przede wszystkim ogon. Natomiast lotki są jaskrawoczerwone, co najlepiej widać w locie. Dziób czerwony, częściowo zakryty piórami. Oko otoczone nagą, czerwoną obwódką, z dwiema białymi kreskami: jedną nad i jedną pod okiem, oraz z czarną kreską przed nim. Brak dymorfizmu płciowego. Skrzydła dość krótkie, zaokrąglone, ogon długi. Lata słabo, za to zręcznie skacze i wspina się wśród koron drzew. Żyje w parach lub w małych grupach rodzinnych, zaciekle i hałaśliwie broniąc swego terytorium. Charakterystyczny, donośny głos tego turaka przypomina ochrypłe szczekanie: kau-kau-kau.

Średnie wymiary Długość ciała: 40–42 cm (wraz z długim ogonem).