lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty.
Podczas okupacji hitlerowskiej pracował w niemieckiej administracji leśnej, jako nadleśniczy w Woli Ocieckiej. Zaangażował się w pracę konspiracyjną, w lutym 1940 roku został zaprzysiężony jako członek Związku Walki Zbrojnej. Od 1941 roku był dowódcą Placówki Sędziszów w Obwodzie AK Dębica. W obszarze jego działalności znalazły się między innymi obóz pracy w Pustkowie oraz poligon rakietowy w Bliźnie, wokół których kierował pracami wywiadu Armii Krajowej. W maju 1944 roku został dowódcą Podobwodu AK Sędziszów. Wziął udział w akcji „Burza”, walcząc z Niemcami na terenie lasów w rejonie Lipnicy i Broniszowa, gdzie 2 sierpnia 1944 roku stoczył zaciętą potyczkę. Dwa dni później spotkał się we wsi Krzywa z dowódcą nacierających wojsk radzieckich, przekazując mu zdobyte przez wywiad AK plany umocnień niemieckich w rejonie. Został komendantem Obwodu AK Dębica na obszarach zajętych przez wojska radzieckie. Aresztowany we wrześniu 1944 roku przez NKWD, został uwięziony na Zamku w Rzeszowie a następnie wywieziony w głąb Związku Radzieckiego, do łagrów Borowicze i Swierdłowsk. Powrócił do Polski pod koniec 1947 roku.