26 sierpnia 1951 roku zastąpił (jako pełniący obowiązki) na stanowisku ministra b.p. aresztowanego Wiktora Abakumowa, lecz już w grudniu tego samego roku zastąpił go Siemion Ignatjew. Ogolcow został jego pierwszym zastępcą i szefem II Zarządu Głównego MGB, odpowiedzialnego za kontrwywiad i bezpieczeństwo wewnętrzne.
Aresztowany w kwietniu 1953 roku, w sprawie Ławrientija Berii, zwolniony w sierpniu tego samego roku.
Odznaczenia Order Lenina (21 lutego 1945) Order Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie – 18 maja 1942, 3 listopada 1944 i 29 października 1948) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie) Order Kutuzowa II klasy (8 marca 1944) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie – 26 kwietnia 1940 i 20 września 1943) Medal jubileuszowy „XX lat Robotniczo-Chłopskiej Armii Czerwonej” (22 lutego 1938) Odznaka "Honorowy Pracownik Czeki/OGPU (XV) (29 sierpnia 1936)
Linki zewnętrzne http://www.memo.ru/history/NKVD/kto/biogr/gb361.htm (ros.)
Kategoria:Radzieccy generałowie porucznicy Kategoria:Funkcjonariusze Czeki Kategoria:Funkcjonariusze NKWD Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Wojny Ojczyźnianej I klasy Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1976