Wynaleziony przez Malleta układ konstrukcyjny okazał się jednak bardziej uniwersalny, umożliwiając konstruowanie także dużych lokomotyw napędzanych prostymi silnikami bliźniaczymi, które okazały się liczniejsze od lokomotyw z silnikiem sprzężonym.
Mallet uzyskał patent na swoją lokomotywę w 1885 roku, a pierwszy parowóz powstał w 1888 w belgijskiej fabryce Tubize (o układzie osi (B)B, na wąski tor o rozstawie 600 mm). Pierwsze lokomotywy były tendrzakami, lecz już w latach 90. XIX wieku rozpoczęto konstruowanie także lokomotyw z tendrem.
W latach 1887–1961 zbudowano ponad 5000 parowozów systemu Malleta. Najwięcej tego typu parowozów zbudowanych i eksploatowanych było w USA. W Europie parowozy te zyskały znacznie mniejsze rozpowszechnienie, głównie w postaci tendrzaków do obsługi lokalnych linii, szczególnie górskich. Większe ich liczby używane były w krajach niemieckich, zwłaszcza Bawarii, oraz na Węgrzech i w Jugosławii
Przypisy
Bibliografia