Poza przewodniczącym uchwałę podpisali generałowie porucznicy: Emil Gołogórski, Józef Leśniewski, Tadeusz Rozwadowski i Zygmunt Zieliński..
Od lipca 1920 roku był zastępcą dowódcy Dowództwie Okręgu Generalnego „Warszawa” i jednocześnie zastępcą dowódcy obrony Warszawy. Funkcję tę pełnił do listopada 1920 roku. Od grudnia 1920 roku był kierownikiem kursów oficerskich w Krakowie. Z dniem 1 kwietnia 1921 roku został przeniesiony w stan spoczynku, w stopniu generała porucznikaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 2 z 15 stycznia 1921 roku, poz. 25, natomiast Piotr Stawecki Słownik biograficzny ..., s. 119 podał, że przeniesienie w stan spoczynku nastąpiło z dniem 1 maja 1921 roku.. Dopiero 18 listopada 1921 roku Naczelny Wódz Wojsk Polskich, marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził uchwałę Najwyższej Wojskowej Komisji Opiniującej i polecił Ministrowi Spraw Wojskowych ogłosić ją zainteresowanemuUchwały Najwyższej Wojskowej Komisji Opiniującej, Instytut Józefa Piłsudskiego w Ameryce, sygn. 701/2/9, s. 219.. 26 października 1923 roku Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała dywizjiDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 70 z 7 listopada 1923 roku, s. 737.. Był prezesem oddziału Polskiego Towarzystwa Opieki nad Grobami Bohaterów. Zmarł 2 maja 1933 roku w Krakowie.