W podzięce łabędzica wyczarowuje nad morzem miasto, gdzie carewicz rozpoczyna wraz z matką rządy.
Kupcy, którzy przybywają na Bujan, roznoszą po całym świecie wieść o mieście Gwidona. Sałtan pragnie je zobaczyć, jednak kucharka, tkaczka i Babarycha wynajdują powody, by zatrzymać cara w domu. Zamieniony przez łabędzicę w trzmiela Gwidon trzykrotnie odwiedza ojca i przysłuchuje się rozmowom podczas uczty. Dowiaduje się o cudownych zjawiskach i stworach na świecie i prosi łabędzicę, aby przeniosła je do miasta na wyspie. Pierwszym cudem jest śpiewająca wiewiórka, mieszkająca w kryształowym domku, gryząca złote orzeszki ze szmaragdowymi jądrami. Drugim – trzydziestu trzech bohaterów na czele z Czarnomorem, którzy wyłaniają się z morza. Trzecim – piękna carówna, którą okazuje się być łabędzica.
Sława miasta wrasta na tyle, że Sałtan w końcu płynie do Gwidona. Podczas spotkania dowiaduje się o knowaniach szwagierek i swatki. Kobiety żałują swoich czynów, a Sałtan – pod wpływem radości ze spotkania z żoną i synem – przebacza im winy.