thumb|220px|Czarny Zaporożec thumb|220px|Mundur Czarnych Zaporożców Konny Pułk Czarnych Zaporożców (ukr. Кінний Полк Чорних Запорожців) – oddział wojskowy kawalerii Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej
W lutym 1918 r. po wycofaniu się wojsk ukraińskich z Kijowa, został sformowany Samodzielny Oddział Zaporoski (Окремий Запорізький Загін) w składzie dwóch kureni piechoty i kurenia jazdy z artylerią i pododdziałem technicznym. Na jego czele stanął gen. Kostiantyn Prisowśkyj. Szefem sztabu został płk Wierżbicki. Po zawarciu sojuszu z Niemcami i Austriakami wojska bolszewickie zostały wyrzucone z Kijowa. Do miasta powrócił Samodzielny Oddział Zaporoski, rozwinięty do wielkości dywizji. W ramach 2 Zaporoskiego Pułku Piechoty na bazie pododdziału konnych zwiadowców została utworzona Sotnia Konna pod dowództwem sotnika Rimskiego-Korsakiwa. Miała ona trzy kompanie konne chor. Borysa Szewczenki, chor. Petro Diaczenko i chor. Sisuna. Uczestniczyła ona w walkach na lewym brzegu Dniepru, a potem w Marszu Krymskim. Podczas powstania przeciwko rządom hetmana Pawło Skoropadskiego sotnia została przekształcona w Dywizjon Konny im. Atamana Piotra Bołboczana (Kінний ім. Отамана Петра Болбочана Дивізіон). W jego skład weszły oddziały partyzanckie z Połtawszczyzny. W styczniu 1919 r.