Po zajęciu Jugosławii przez wojska niemieckie w kwietniu 1941 r., wstąpił do nowo formowanego Rosyjskiego Korpusu Ochronnego. Pod koniec stycznia 1942 r. został dowódcą Batalionu Zapasowego sztabu Korpusu. Od końca maja tego roku dowodził w stopniu kapitana 2 Batalionem 4 Pułku. Następnie objął dowodzenie Kompanią Zapasową Batalionu „Belgrad” sztabu Korpusu. Od stycznia 1944 r. czasowo dowodził batalionem. Po zakończeniu wojny przebywał w Austrii. W 1949 r. wyjechał do USA.
Linki zewnętrzne Biografia gen. Wieniamina M. Pulewicza (jęz. rosyjski)
Zdjęcie gen. Wieniamina M. Pulewicza (jęz. rosyjski)
Bibliografia Siergiej W. Wołkow, Офицеры армейской кавалерии, 2004 A. W. Ganin, Корпус офицеров Генерального штаба в годы Гражданской войны 1917-1922 гг., 2010
Kategoria:Generałowie Rosyjskiego Korpusu Ochronnego Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Ukraińscy generałowie Kategoria:Biali (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Biali emigranci rosyjscy Kategoria:Biali Rosjanie współpracujący z III Rzeszą Kategoria:Wojskowi rosyjskich formacji kolaboranckich w służbie Niemiec hitlerowskich Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Uczestnicy wojny rosyjsko-japońskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1954