Abraham Lewin (ur. w 1893 w Warszawie, zm. po 16 stycznia 1943) – polski nauczyciel pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Pochodził z ortodoksyjnej rodziny żydowskiej. Uczył się w chederze i jesziwie, ale nie wykazywał większego zaangażowania w kwestiach religijnych. W 1916 został nauczycielem języka hebrajskiego i nauk judaistycznych w prywatnym żeńskim gimnazjum „Jehudija” przy ul. Długiej 55 w Warszawie. Tam poznał nauczycielkę hebrajskiego, Lubę Hotner, którą poślubił i z którą miał córkę Orę (ur. 1928).
W okresie międzywojennym działał w pionierskich organizacjach syjonistycznych związanych z syjonizmem liberalnym (ogólnym). Razem z Emanuelem Ringelblumem pracował w warszawskim oddziale Instytutu JIWO. W 1934 wydał napisaną przez siebie w jidysz książkę Kantoniści (Kantonistn: vegn der Yidisher rekrutshine in Rusland in di tsaytn fun Tsar Nikolay dem ershtn 1827–1856) opisującą „rekrutczinę”, czyli przymusowy pobór małych żydowskich chłopców do trwającej zwykle 25 lat służby w carskiej armii Mikołaja I.