Rekowo Lęborskie – nieczynny przystanek kolejowy w Rekowie Lęborskim. Znajduje się na wyłączonej z eksploatacji linii kolejowej nr 230, w województwie pomorskim.
Historia Przystanek z ładownią został otwarty 7 maja 1910 roku, razem z ostatnim fragmentem linii relacji Wejherowo-Garczegorze przez Kleinbahn Chottschow - Garzigar (KCG). Przystanek pełnił kluczową rolę w transporcie płodów rolnych z okolicznych majątków oraz pozwalał mieszkańcom na dojazdy do pracyhttps://www.nwl.pl/files/download/245/historia_gminy.pdf. W wyniku traktatu wersalskiego i zmiany granic, przystanek znalazł się zaledwie kilkanaście kilometrów od stacji granicznej w Rybnie, co spowodowało zmniejszenie znaczenia przystanku do roli wyłącznie lokalnej. Po wybuchu kampanii wrześniowej i ponownej zmiany granic, przystanek był wykorzystywany do obsługi transportów przymusowych pracowników rolnych z Polski. W sąsiedztwie torów w dróg przebiegał tragiczny szlak Marszu Śmierci więźniów obozu KL Stutthof. 10 marca 1945 roku miejscowość razem z przystankiem została zajęta przez Armię Czerwoną. Po wojnie przystanek przeszedł pod zarząd PKP. Przez całe dziesięciolecia po wojnie na przystanku zatrzymywały się pociągi osobowe kursujące między Garczegorzem, a Wejherowem. W wyniku rozwoju transportu autobusowego w latach 70-tych, kolej traciła na popularności.