Turak etiopski (Menelikornis ruspolii) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae), występującego wyłącznie na niewielkim obszarze południowej Etiopii, gdzie jest endemitem. Bliski zagrożenia wyginięciem. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, niespotykanych u prawie żadnych innych zwierząt.
Odkrycie, zasięg, zagrożenie Jest to wciąż bardzo słabo poznany gatunek. Pierwszy odkrył go w 1892 lub 1893 roku włoski podróżnik, książę Eugenio Ruspoli, który zebrał kilka okazów tego ptaka. Książę zginął jednak, nie zdążywszy spisać relacji ze swej podróży, przez co miejsce występowania gatunku pozostało na dłuższy czas tajemnicą. Okazy z kolekcji księcia Ruspolego opisał w 1896 roku Tommaso Salvadori, który nadał nowo odkrytemu gatunkowi łaciński epitet ruspolii – na cześć jego odkrywcy. Przez kolejne lata liczne ekspedycje badające Wschodnią Afrykę usiłowały zlokalizować występowanie tego turaka, jednak bezskutecznie. Dopiero w latach 40. XX wieku zaobserwowano kilka okazów w dystrykcie Arero w południowej Etiopii. Od tamtej pory obserwowano te ptaki bardzo rzadko, stąd powstało przypuszczenie, że jest to gatunek bardzo nieliczny i zagrożony wymarciem.