Turak angolski (Tauraco erythrolophus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny turakowatych (Musophagidae), występującego w Angoli, gdzie jest endemitem. Nie wyróżnia się podgatunków. Są z powodzeniem hodowane przez entuzjastów w Europie. Charakterystyczne dla tego i kilku spokrewnionych z nim gatunków jest występowanie w piórach unikatowych barwników: zielonej turakowerdyny i czerwonej turacyny, niespotykanych u prawie żadnych innych zwierząt.

Morfologia thumb|left|200px|Turak angolski najlepiej czuje się wśród koron drzew Wygląd Upierzeniem bardzo przypomina turaka kameruńskiego, z którym wcześniej był łączony jako jeden gatunek. W barwie piór, podobnie jak u większości gatunków z rodzaju Tauraco przeważają barwy zielona i niebieska, choć u turaka angolskiego ta pierwsza zdecydowanie dominuje. Jasnozielona szyja, pierś i grzbiet przechodzą w ciemniejsze, metalicznie zielone pióra skrzydeł i dopiero na końcu ciała zmieniają się w barwę niebieską, głównie na ogonie. Lotki czerwone, widoczne dobrze dopiero podczas lotu. Głowę zdobi czerwony czub z białą krawędzią na górze. Białe są też „policzki” wokół oczu. Dziób barwy żółtej.

Średnie wymiary Długość ciała: 45–50 cm (wraz z długim ogonem). Masa ciała: 210–325 g.