Henryk Jędrzejowski (ur. 14 listopada 1897 w Londynie, zm. prawdopodobnie w 1937 w ZSRR) – polski fizyk, badacz promieniotwórczości, działacz socjalistyczny a następnie komunistyczny.
Życiorys Syn działacza socjalistycznego Bolesława Antoniego Jędrzejowskiego i Anny Franciszki Radecke. Uczył się w gimnazjach w Zakopanem i Warszawie. Członek organizacji "Strzelec", następnie żołnierz 1 Pułku Ułanów Legionów Polskich. Wziął udział we wszystkich walkach tego pułku. Od 6 lutego do 4 kwietnia 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu podoficerskiego przy 1 Pułku Ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem bardzo dobrym. Posiadał wówczas stopień starszego ułana. Latem tego roku, po kryzysie przysięgowym, został internowany w obozie w Szczypiornie.
Od 1919 roku działacz PPS-Opozycji, a od 1920 - KPP. 1922-1923 prelegent kulturalno-oświatowy na terenie Uniwersytetu Ludowego w Warszawie. W 1923 ukończył studia na Wydziale Elektrotechnicznym Państwowej Szkoły Budowy Maszyn i Elektrotechniki, w której został asystentem pracowni fizycznej profesora Stanisława Landau-Ziemeckiego. W latach 1923–1927 odbył studia doktoranckie w Paryżu, gdzie współpracował z Marią Curie. Prowadził badania m.in. nad promieniami alfa wysyłanych przez rad.