Stanisław Ihantowicz ps. Stanisław, Mazurek, Jarkowski (ur. 7 lipca 1893 w Bryndziszkach na Wileńszczyźnie, zm. 22 marca 1957) – inżynier agrobiolog, działacz komunistyczny i związkowy, uczestnik rewolucji październikowej.
Życiorys thumb|240px|Grób Stanisława Ihnatowicza na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Po zdaniu matury w Kownie 1914–1919 studiował w Petersburgu w Instytucie Leśnym. Członek Kasy Samopomocowej Studentów Polaków, Centralnego Komitetu Akademickiego Młodzieży Polskiej, Związku Niezależnej Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej, Komitetu Robotniczego „Promień” i PPS-Frakcji Rewolucyjnej. W 1917 brał udział w rewolucji październikowej w Petersburgu (Piotrogrodzie). Po powrocie do kraju w marcu 1919 działał w Warszawskiej Radzie Delegatów Robotniczych. W lipcu 1919 wstąpił do PPS Opozycji. Od stycznia do czerwca 1920 więziony w Cytadeli Warszawskiej za działalność komunistyczną. Od sierpnia 1920 członek KPP, w której działał do rozwiązania w 1938. Działacz Uniwersytetu Ludowego w Warszawie, spółdzielni wydawniczej „Książka” i Związku Zawodowego Leśników Polskich. 1927–1930 dyrektor techniczny Rady Naczelnej Związku Drzewnego w Warszawie. 1931–1939 dyrektor Zrzeszenia Przemysłowców Leśnych w Warszawie. Doradca techniczny Rady Naczelnej Związku Drzewnego. Działał również w Czerwonej Pomocy.