Meroweusz (zm. 577) – syn Chilperyka I króla Franków i jego żony Audowery.
Życiorys Po śmierci swego brata Teudeberta w 575 roku został następcą tronu. W odróżnieniu od swego ojca, znany był z łagodnego usposobienia. Po śmierci stryja Sigeberta udał się z ojcem do Paryża, gdzie poznał wdowę po zamordowanym stryju Brunhildę. Najprawdopodobniej już wówczas nawiązał z nią romans, mimo że była dużo starsza od niego. Wdowa po Sigebercie została zesłana na wygnanie do Rouen, a Meroweusz udał się z ojcem do Braine. Na początku 576 roku ojciec wysłał Meroweusza na wyprawę wojenną celem zajęcia miast w północnych Pirenejach. Meroweusz ociągał się, spędził święta Wielkanocne w Tours, a następnie zrezygnował z wyprawy i udał się do swojej matki przebywającej w klasztorze w Le Mans. Po krótkich odwiedzinach u matki udał się do Rouen. Wiosną 576 roku biskup miasta, a zarazem ojciec chrzestny Meroweusza, Pretekstat udzielił im ślubu. Na wiadomość o ślubie syna Chilperyk szybko przybył wściekły do Rouen. Początkowo świeżo poślubieni małżonkowie schronili się w kościele św. Marcina. Król wywabił ich z niego i zabrał syna do Soissons. Niedługo później Brunhilda uciekła do swojego syna Childeberta II przebywającego w Metz.