Ekonomia humanistyczna – kierunek w ekonomii skupiający swą uwagę na człowieku i potrzebie społecznego dobrobytu, przedkładanego ponad cząstkowe korzyści majątkowe wybranych podmiotów rynku.
Geneza pojęcia Źródła teorii ekonomicznych związanych z ekonomią humanistyczną należy poszukiwać u brytyjskiego ekonomisty i myśliciela Ernsta Friedricha Schumachera (1911 – 1977).
Zwolennicy tego kierunku twierdzą, iż ekonomia, która stawia człowieczeństwo na pierwszym miejscu jest przeciwstawna do idei ekonomii głównego nurtu, którą uważają za przedkładającą korzyści majątkowe ponad interesy społeczne.
"Nazwij coś niemoralnym lub szpetnym, niszczącym duszę lub degradującym człowieka, zagrożeniem dla pokoju na świecie lub dla dobrobytu przyszłych pokoleń; jeśli tylko nie udowodniłeś że jest (to) nieekonomiczne, tak naprawdę nie zakwestionowałeś prawa do istnienia, wzrostu i prosperowania (tej rzeczy)." – Ernst Friedrich Schumacher
Definicja Ekonomia humanistyczna jest definiowana jako perspektywa, która w dużym stopniu opiera się na psychologii humanistycznej, filozofii moralnej, socjologii humanistycznej i nie mniej ważnym – zdrowym rozsądku.