Ponieważ zakłady te znalazły się w trudnej sytuacji finansowej, która przełożyła się na pracowników, Maciejewski zaczął szukać innego zatrudnienia. W sierpniu 1926 podjął zatrudnienie w Starachowickich Zakładach Górniczych. 12 sierpnia 1927 został powołany w celu odbycia służby wojskowej. Przydzielony został do 3 Pułku Lotniczego w Ławicy k. Poznania. Skierowano go na kurs rekrucki do Szkoły Podchorążych Rezerwy Lotnictwa (fort Radziwiłła), a później do baonu balonowego w Toruniu. Służbę wojskową zakończył 20 września 1928 ze stopniem plutonowego-podchorążego (w 1937 podczas ćwiczeń wojskowych w 2 batalionie balonowym w Legionowie awansował do podporucznika rezerwy - obserwatora balonowego).
Przez pewien czas pracował w firmie swojego brata, Józefa, a później w biurze projektowym Zakładów Wojskowych w Toruniu, Państwowych Zakładach Inżynierii w Ursusie (od 1935), zakładach Centra w Poznaniu (od 1938).