Zabicie Chlodwiga Fredegunda miała z Chilperykiem sześcioro dzieci: Chlodoberta, Samsona, Dagoberta, Teuderyka, córkę Rigundis i Chlotara. Samson w 577 roku zachorował i zmarł mając dwa lata. Następnie w 580 roku zachorowali Dagobert i Chlodobert. Fredegundę ogarnęła skrucha za grzechy i wraz z mężem rozpoczęli wznoszenie w intencji wyzdrowienia synów nowe kościoły i spalili księgi podatkowe ludności. Ich modły i prośby nie przyniosły rezultatu obaj synowie zmarli. Niedługo po ich śmierci Fredegunda została przekonana, iż za ich śmierć jest odpowiedzialny jej pasierb Chlodwig. Chlodwig miał mieć romans z córką służebnej, której matka miała parać się czarami. Fredegunda opracowała plan pozbycia się następcy tronu. Pewnego razu Chilperyk udał się z synem na polowanie. Chlodwig został na nim uwięziony i przewieziony do Fredegundy. Następnie Fredegunda poleciła swoim zbrojnym zawieźć Chlodwiga do królewskiego majątku nad Marną. Chlodwig został tam zamordowany, a następnie upozorowano jego samobójstwo. Ciało Chlodwiga zostało początkowo pochowane. Później na polecenie królowej zostało wrzucone do Marny. Wyłowił je rybak, który przekazał ciało stryjowi zamordowanego Guntramowi.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Fredegunda · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.