Pierwsza wzmianka źródłowa o Gosau pochodzi z 1231 roku. Wówczas arcybiskup Salzburga przekazał dolinę Gosau benedyktyńskiemu opactwu św. Piotra w Salzburgu. Osadnictwo w dolinie rozwijało się głównie dzięki sprowadzaniu ludności z południowej Bawarii.
Znaczenie Gosau w średniowieczu i czasach nowożytnych wiązało się przede wszystkim z gospodarką leśną oraz zapleczem surowcowym dla ośrodka solnego w Hallstatt. Drewno pozyskiwane w lasach doliny Gosau było wykorzystywane w produkcji soli, a szlak przez przełom Gosauzwang miał znaczenie komunikacyjne i gospodarcze dla całego regionu.
W kolejnych stuleciach miejscowość pozostawała związana z gospodarką leśną, pasterstwem i obsługą sąsiednich ośrodków solnych. Rozwój turystyki nastąpił szczególnie od XIX wieku, wraz ze wzrostem znaczenia Salzkammergut jako regionu wypoczynkowego, związanego m.in. z obecnością dworu cesarskiego w Bad Ischl.
Gospodarka i turystyka
Dawniej podstawą gospodarki Gosau były leśnictwo, rolnictwo i prace związane z gospodarką solną w sąsiednim Hallstatt. Współcześnie istotną rolę odgrywa turystyka, zarówno letnia, jak i zimowa.