Źródła pisane niewiele podają faktów z okresu jego panowania. Wiadomo jednak, że był dość mocno zaangażowany w życie kościoła nortumbryjskiego i jego misje na kontynencieYorke, s.135. Zwołane przez niego zgromadzenie religijne wysłało z misją do Bremy św. Willehada, co doprowadziło do powstania arcybiskupstwa w tym mieścieAnonimowy "Żywot św. Willehada" (Vita S. Willehadi), datowany na lata 838-855. Zachował się również list, który Alhred i Osgifu wysłali do Lulla, biskupa Mongucji. Para królewska poleca się w nim modlitwie biskupa, wymienia zaufanych krewnych i przyjaciół, którzy mogą przekazywać korespondencję oraz prosi o pomoc w pokojowej misji dyplomatycznej do Karola Wielkiego, króla FrankówJ. Story, s.199.
Nie wiadomo, jaka była przyczyna obalenia Alhreda w 774 roku. Król został wygnany z kraju. Symeon z Durham w swojej kronice Historia Regum Anglorum odnotował, że Alhred udał się na dwór Cinioda, króla PiktówSimeon A.D.774, s. 451.
Następcą Alhreda został syn Etelwalda Molla, Etelred.
Przypisy
Bibliografia Prosopography of Anglo-Saxon England: Alhred
Anglo-Saxon Chronicle dostępna w bibliotece cyfrowej
Kategoria:Władcy Nortumbrii